Robotikte dinamik denge için kullanılan jiroskoplar, aynı zamanda dronelarda ve mobil robotlarda yönelim belirlemek için de kritiktir. Bu sensörlerden gelen ham veri genellikle gürültülüdür ve doğrudan kullanılamaz. Bu nedenle, bir filtreleme tekniği olan Tamamlayıcı Filtre (Complementary Filter) sıklıkla tercih edilir. Bu filtre, düşük maliyetli MEMS jiroskopların ve ivmeölçerlerin verilerini birleştirir. Jiroskopun kısa vadede doğru olan açısal hız verisini, ivmeölçerin uzun vadede doğru olan ancak anlık titreşimlerden etkilenen yerçekimi vektörü verisi ile harmanlar. Temel formül şu şekildedir: Açı = 0.98 * (Önceki_Açı + Jiroskop_Verisi * dt) + 0.02 * İvmeölçer_Açısı. Burada 0.98 ve 0.02 ağırlık katsayıları, sensörlerinizin güvenilirliğine göre ayarlanabilir. Bu yöntem, karmaşık bir Kalman Filtresi uygulamadan, düşük işlem gücü ile nispeten kararlı bir açı (pitch/roll) tahmini yapmanın etkili bir yoludur.

Robotik projelerde kablosuz iletişim için ESP-NOW protokolü, Wi-Fi veya Bluetooth'a alternatif olarak düşük gecikmeli ve enerji verimli bir seçenek sunar. Özellikle birden fazla mikrodenetleyici arasında veri alışverişi gerektiren senaryolarda, ağ altyapısına ihtiyaç duymadan doğrudan cihazdan cihaza iletişim kurulabilir. Bu protokol, hızlı veri transferi gerektiren drone sürüleri veya otonom robot grupları gibi uygulamalarda tercih edilebilir.

Robotik projelerde kullanılan DC motorların hız kontrolü için PWM sinyali yaygın olsa da, motorun torkunu korumak için voltaj regülasyonu ile birlikte PWM frekansının motor endüktansına uygun şekilde ayarlanması gerektiği genellikle gözden kaçar. Düşük PWM frekansları motorlarda duyulabilir gürültüye ve titreşime neden olurken, yüksek frekanslar motor sargılarında aşırı ısınmaya yol açabilir. Optimum frekans değeri motorun endüktans ve direnç değerlerine bağlıdır; genellikle 5-20 kHz aralığı tercih edilir. Ayrıca PWM sinyalinin yükselme ve düşme sürelerinin kısa tutulması, MOSFET'lerin lineer bölgede daha az zaman geçirmesini sağlayarak enerji verimliliğini artırır.

Robotik projelerde kullanılan DC motorların hız kontrolü için PWM sinyali yaygın olarak kullanılırken, motorun torkunu korumak için sabit voltaj yerine sabit akım sürücü devreleri tercih edilebilir. Bu yöntem özellikle yük altında devir kaybı yaşanan sistemlerde motor verimliliğini artırır ve daha tutarlı bir performans sağlar. Sabit akım sürücüler, motorun çektiği akımı sürekli izleyerek ani yük değişimlerinde bile tork düşüşünü minimize eder.

Robotik sistemlerde kullanılan dinamik denge algoritmaları genellikle doğrusal kuadrotik düzenleyici (LQR) yerine doğrusal kuadrotik gaussian (LQG) kontrolör tercih edilir çünkü LQG hem sistem gürültüsünü hem de sensör gürültüsünü aynı anda optimize edebilir. Bu özellikle insansı robotların yürüme stabilitesi veya dronların rüzgarlı ortamlarda kontrolü gibi gerçek dünya uygulamalarında kritik öneme sahiptir.

Robotik projelerde kullanılan DC motorların hız kontrolü için PWM sinyali yaygın olarak kullanılırken, motorun torkunu korumak için sabit voltaj yerine sabit akım sürücü devreleri tercih edilebilir. Bu yöntem özellikle yük altında devir kaybı yaşanan sistemlerde motor verimliliğini artırır.

Robotikte kullanılan "soft robotics" (yumuşak robotik) alanında, geleneksel sert malzemeler yerine silikon, kauçuk veya hidrojel gibi esnek malzemelerle çalışılır. Bu robotlar, insan dokusuna benzer yapıları sayesinde dar alanlarda bükülebilir, nesneleri kavrarken zarar vermez ve biyomedikal uygulamalarda güvenle kullanılabilir. Hareket için pnömatik (hava basıncı) veya şekil hafızalı alaşımlar gibi yöntemler tercih edilir, bu da enerji verimliliğini artırır.

Robotik projelerde kabloların esneme hareketlerine dayanıklılığını artırmak için spiral sarımlı kablo koruyucular veya tel sargı tüpleri kullanılabilir. Bu yöntem, özellikle eklemli robot kollarında veya sürekli hareket eden sistemlerde kabloların ömrünü uzatır ve sinyal iletim kalitesini korur. Ayrıca, kısa devre riskini azaltmak için hareketli bölümlerde silikon bazlı yüksek esnekliğe sahip kablolar tercih edilmelidir.

Robotikte kullanılan manyetik enkoderler, motor miline bağlı bir mıknatıs ve manyetik sensörden oluşur. Mekanik temas olmadığı için optik enkoderlere göre daha uzun ömürlüdür, toz ve nemden etkilenmez. Manyetik alan değişimlerini ölçerek 17 bit’e kadar yüksek çözünürlükte açısal konum tespiti yapabilir. Özellikle drone gimbal sistemleri ve tıbbi robotlarda sessiz çalışma ve yüksek hassasiyet gerektiren uygulamalarda tercih edilir.

Robotik projelerde kabloların esnekliği ve dayanıklılığı kritik öneme sahiptir. Özellikle eklem bölgelerinde sürekli bükülen kablolar zamanla içindeki iletkenlerde kırılmalara neden olur. Bunu önlemek için robotik uygulamalarda "servo uzatma kabloları" yerine "silikon kablolar" tercih edilmelidir. Silikon kablolar standart PVC kablolara göre 5 kat daha fazla bükülme ömrüne sahiptir ve -60°C ile +200°C arası sıcaklıklara dayanıklıdır. Ayrıca kıvrımlı bölgelere "tel sarmal koruyucu" veya "zincirli kablo taşıyıcı" eklemek, kabloların ömrünü %300'e kadar artırabilir.