Robotikte dinamik denge için kullanılan jiroskoplar ve ivmeölçerler, ham verileri doğrudan kullanmaz. Sensör füzyonu adı verilen bir algoritma (genellikle bir tür tamamlayıcı filtre) ile birleştirilir. Jiroskopun kısa vadede kararlı ancak uzun vadede sapan açısal hız verisi, ivmeölçerin uzun vadede doğru ancak kısa vadede gürültülü eğim verisi ile dengelenir. Bu, tek başına bir sensörün sağlayamayacağı kesin ve güvenilir bir açısal konum bilgisi sağlar. Bu prensip, dengede duran robotlardan drone'lara kadar birçok sistemin temelini oluşturur.

Robotikte "compliant motion" kavramı, robotun çevreyle sert temas yerine yumuşak ve uyumlu hareket etmesini sağlar. Bu, özellikle hassas montaj işlerinde veya insanlarla etkileşimde önemlidir. Robot, temas sırasında oluşan kuvvetleri algılayarak hareketini anında ayarlar. Bu, geleneksel pozisyon kontrollü robotlardan farklıdır. Compliant motion, pasif (yay-mekanizmalı) veya aktif (kuvvet sensörlü) şekilde uygulanabilir. Endüstriyel robotlar genellikle bu özellikle donatılmaz, ancak araştırma ve insansı robotlarda yaygındır.

`strace` komutu çalışan bir programın sistem çağrılarını (system calls) ve sinyalleri gerçek zamanlı olarak izlemeni sağlar. Bu, özellikle bir programın neden çöktüğünü, takıldığını veya beklenmedik bir davranış sergilediğini anlamak için çok güçlü bir hata ayıklama aracıdır. Örneğin, `strace -f -p PID` komutu belirtilen PID'ye sahip sürecin ve onun çocuk süreçlerinin yaptığı tüm sistem çağrılarını gösterir. Hangi dosyaların açıldığını, ağ bağlantılarını, bellek işlemlerini ve sistemle olan tüm etkileşimleri görebilirsin.

Robotikte dinamik denge için kullanılan denklemler genellikle Newton-Euler veya Lagrange yöntemleriyle türetilir. Ancak pratik uygulamalarda, özellikle düşük hızlarda, statik denge yaklaşımı yeterli olabilir. Statik dengede, robotun ağırlık merkezinin destek poligonu içinde kalması kritiktir. Destek poligonu, robotun yere temas noktalarının oluşturduğu çokgenin alanıdır. Ağırlık merkezinin bu alan dışına çıkması devrilmeye neden olur. Bu prensip, iki ayaklı yürüyen robotlardan dört ayaklı robotlara kadar birçok tasarımda temel alınır.