Robotikte dinamik denge için kullanılan denklemler genellikle Lagrange veya Newton-Euler yöntemleriyle türetilir. Ancak pratik uygulamalarda, özellikle düşük hızlı robotlarda, statik denge yaklaşımı yeterli olabilir. Statik dengede, robotun her eklemindeki tork sadece yer çekimi ve yükten kaynaklanan kuvvetlerle hesaplanır. Bu, hesaplama yükünü önemli ölçüde azaltır ve gerçek zamanlı kontrolü basitleştirir. Örneğin, bir robot kolunda, her eklemin üzerindeki tüm bağlantıların ve yükün ağırlık merkezlerini bilmek, statik tork hesaplamak için yeterlidir. Bu yöntem, dinamik etkilerin (ivme, sürtünme vb.) ihmal edilebildiği durumlarda kullanışlıdır ve daha az işlem gücü gerektirir.